SexAV Kana Yura & Mayu Haduki ล้างสมองด้วยปลายลิ้น BBAN-568

SexAV ไทย : เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าแค่การจับมือ จะนำไปสู่ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งเกินห้ามใจ รุ่นพี่ที่ดูอบอุ่นกลับแฝงความลับร้ายแรง ที่ใช้สายตาและสัมผัสค่อยๆ ครอบงำเธอทุกวัน

ในห้องพักหลังเลิกงาน รุ่นพี่ดันเธอนั่งบนตัก แล้วกระซิบข้างหูเบาๆ พร้อมจูบซอกคอ ลมหายใจเธอเริ่มแรง หัวใจเต้นถี่ และเมื่อมือรุ่นพี่สอดเข้ากระโปรง เธอกลับไม่ขัดขืน

พอปลายลิ้นสัมผัสกลีบสวยครั้งแรก เธอสะดุ้งและน้ำตาคลอ แต่กลับครางออกมาเบาๆ ทุกครั้งที่ลิ้นตวัดถึงจุดนั้น ร่างกายเธอเริ่มร่อนตามจังหวะโดยไม่รู้ตัว

เธอพูดว่า “อย่าทำแบบนี้…” แต่เสียงแผ่วลงทุกที ยิ่งลิ้นรัว เธอก็ยิ่งเสียวจนหมดแรง ซุกหน้ากับอกพี่แล้วพูดว่า “หนูสับสน…แต่ชอบมันมากเลยค่ะ…”

จากเด็กสาวธรรมดา เธอกลายเป็นของเล่นที่มีความสุขที่สุดตอนอยู่ใต้ร่างของพี่ เธอยิ้มทั้งน้ำตา ร่างกายเปลือยเปล่ากอดแน่น แล้วกระซิบว่า “หนูเป็นของพี่คนเดียวแล้วนะคะ”

SexAV Eng : She never imagined a soft voice and a gentle smile could break her so completely. Her senpai didn’t need force — only warmth, patience, and the slow, relentless touch of a woman who knew exactly what she wanted.

It began with stolen glances, brushing hands, lingering hugs. Then one evening, alone in the dorm, senpai pulled her into her lap, kissing her neck gently, whispering, “Let me show you how good this can feel.”

Her breath hitched. She trembled. But when senpai’s hand slid under her skirt, she didn’t stop it. And when lips found her thighs, then lower — her voice trembled, “Please… I can’t…”

But she didn’t pull away.
She moaned.

Senpai’s tongue was slow, then fast. Circling, teasing, flicking. Her legs shook. Her hands clawed at the sheets. Her moans grew desperate. Her mind blanked. Her body responded with betrayal — and pleasure.

“I’m scared,” she whimpered.
But senpai just smiled, kissing her gently, and whispered, “Then let me take care of you.”

She came again. Then again. She begged for more, sobbing into senpai’s shoulder between orgasms. Her lips kissed back. Her hands held tighter. Her body didn’t want to let go.

By the end, she was lying naked in her senpai’s arms, eyes half-lidded, lips parted. Her voice barely audible.

“…I don’t want anyone else to touch me again.”